Jazda na motorze to przyjemność porównywalna z piciem espresso na tarasie nad jeziorem Como lub podziwianiem majestatu płomieni w oknach urzędu skarbowego.
Czy jazda na motocyklu jest trudna? A czy trudne jest śpiewanie? Tak jak nie da się porównać samodzielnego kaleczenia „Without You” pod prysznicem z arią operową w wykonaniu Małgorzaty Walewskiej, tak nieporównywalna jest trudność prowadzenia skutera 50 cm³ na podrzędnej podmiejskiej drodze z kunsztem kierowców ścigających się na wyspie Man.
Jeśli zastanawiasz się, czy warto wkraczać do motocyklowego świata i z jakim wiązałoby się to wysiłkiem, odpowiem, odwołując się do zakładu Pascala. Jeśli spróbujesz motocyklizmu i on Ci się spodoba, zyskasz wspaniałą pasję na całe życie. Jeśli okaże się jednak, że to nie dla Ciebie, stracisz jedynie trochę pieniędzy i odrobinę czasu. Chyba warto spróbować?
Co najczęściej sprawia trudność podczas pierwszych godzin na motocyklu?
Co jest największą trudnością dla początkujących motocyklistów? To oczywiście pozorna konieczność robienia wszystkiego naraz. Lewa stopa ma swoje zadanie, prawa ma swoje, lewa ręka, prawa ręka, palce dłoni – a przecież czasami trzeba się podeprzeć w obronie przed upadkiem. Obsługa klamki sprzęgła koliduje z potrzebą włączania kierunkowskazów. Kiedy jednak – raczej szybciej niż później – obsługa klamek, pedałów i przełączników stanie się działaniem automatycznym, duża część trudności zniknie.
Równowaga, ruszanie, sprzęgło, zmiana biegów i jazda z małą prędkością
Czy trudne jest utrzymywanie równowagi na motorze? Paradoksalnie nie, gdyż odpowiada za to sama konstrukcja maszyny. Zjawiska zachodzące pomiędzy główką ramy a powierzchnią styku przedniej opony z drogą wyręczają motocyklistę w tym zakresie.
Ruszanie z miejsca spalinowym bądź elektrycznym jednośladem to czynność, której trudność wynika z budowy układu przeniesienia napędu pojazdu. Jeżeli nie masz ochoty obsługiwać sprzęgła i skrzyni biegów, zawsze możesz wybrać przekładnię automatyczną bądź napęd elektryczny. Tam tylko odkręca się rollgaz.
Trudność obsługi motocyklowej skrzyni biegów i tradycyjnego sprzęgła ciernego to coś, co bardzo szybko zmienia się w dużą satysfakcję z głębokiego zarządzania działaniem pojazdu. Większość doświadczonych motocyklistów reaguje przerażeniem i wysypką na widok maszyn wyposażonych w przekładnie automatyczne.
Jazda z małą prędkością rzeczywiście może być trudna dla początkujących motocyklistek i motocyklistów, ale stanowi jednocześnie doskonałe ćwiczenie równowagi i panowania nad pojazdem. Przy niewielkich prędkościach zjawiska zapewniające stabilność pojazdu, które zachodzą w przednim zawieszeniu, mają bardzo ograniczoną intensywność. To sprawia, że osoba prowadząca musi wykazać się pewnymi umiejętnościami. Dobrą radą jest w tym przypadku samodzielny trening na pustym placu, ze szczególnym uwzględnieniem slalomów między przeszkodami. Najlepiej ćwiczyć na motocyklu o możliwie dużych kołach (17 cali). Skutery zachowują się w takich warunkach bardzo specyficznie i nie stanowią najszczęśliwszego wyboru do tego zadania.
Hamowanie, zakręty i przeciwskręt – które umiejętności wymagają najwięcej praktyki?
Największą trudnością w jeździe na motocyklu dla początkujących jest bez najmniejszych wątpliwości hamowanie. Nie chodzi tu wyłącznie o wyzwanie związane z obsługą układu hamulcowego, bo w epoce ABS i TCS ogromnym wsparciem jest elektronika. Znaczenie tej umiejętności wynika z faktu, że hamowanie motocyklem jest najważniejszą kompetencją motocyklisty w kontekście bezpieczeństwa jazdy. Najlepszym treningiem, jaki można sobie wyobrazić w tym zakresie, jest jazda na maszynie terenowej w warunkach off-road. Gorąco do tego zachęcam.
Trudność pokonywania zakrętów na motorze to wynik obaw początkujących o przyczepność kół w złożeniu. Tu znaczenie ma przede wszystkim ludzki instynkt samozachowawczy i jedynie doświadczenie może rozluźnić ruchy i zminimalizować stres motocyklistów, tak charakterystyczny dla pierwszych godzin jazdy.
Chcę również naruszyć świętość – zapomnij o przeciwskręcie. To kalka pojęciowa podobna do nieśmiertelnego sformułowania „położył motocykl w obronie przed zderzeniem”, używanego na nazwanie kardynalnego błędu podczas hamowania. Przeciwskręt to NATURALNY ELEMENT TECHNIKI PROWADZENIA POJAZDU JEDNOŚLADOWEGO i uwierz mi, że wykonujesz go choćby na rowerze lub hulajnodze, nawet jeśli nigdy o nim nie słyszałaś lub nie słyszałeś. Póki jesteś na etapie początkującej lub początkującego – nie zawracaj sobie nim głowy. Wierz mi, że pierwszy rowerzysta świata – baron Karl Freiherr Drais von Sauerbronn – też musiał podczas swojej siedmiokilometrowej trasy udanie odwoływać się do przeciwskrętu, mimo że zapewne w internecie o nim nie przeczytał.
Jak wybrać pierwszy motocykl i ćwiczyć, żeby nauka była łatwiejsza i bezpieczniejsza?
Chcąc pokonać motocyklowe trudności związane z pokonywaniem pierwszych kilometrów, pamiętaj o kilku fundamentalnych radach:
- ćwicz na motocyklu o pojemności 125 cm³, w lekkiej zabudowie typu naked. Trudno o wdzięczniejszego towarzysza pierwszych motocyklowych kroków;
- nie zrażaj się niepowodzeniami. Jeśli dowolnego motocyklowego guru alfa namówisz na zawrócenie swym bombowcem bez desperackiego podpierania się stopami, pomiędzy krawężnikami, wierz mi, że obligatoryjnie ordynarnie wyłoży się o jeden z nich;
- ćwicz na najbliższym pustym placu tak często, jak się da. Figura wycięta przy plastikowej butelce wypełnionej wodą to zdecydowanie lepsze rozwiązanie niż pod przeładowaną Scanią;
- pamiętaj, że trudność prowadzenia motocykla przemija podczas kolejnych pokonywanych kilometrów szybciej niż tygodnie sezonu motocyklowego.
